12/8/17

Ο στρατός χρειάζεται;

του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ
Σπεύδω εξ αρχής να δηλώσω ότι χρειάζεται. Διότι η ανθρώπινη φύση, τουλάχιστον μέχρι να υποστεί γονιδιακή μετάλλαξη, αναζητά να συνυπάρξει με τον όμοιόν της με τον οποίο συγκροτεί κοινωνία. Αυτή η κοινωνία ζει σε έναν τόπο από την εποχή που ο άνθρωπος εγκατέλειψε τη νομαδική περιπλάνηση. Τον τόπο αυτόν τον ονόμασε πατρίδα, και για να μπορεί να ζήσει ελεύθερος (πρωταρχικό στοιχείο της ύπαρξής του) δημιούργησε μηχανισμό αυτοπροστασίας. Τον ονόμασε στρατό.
Για να είναι, δε, αποτελεσματικός ο στρατός αυτός προβλήθηκε ως ιερό το σύστημα αξιών που υπερασπιζόταν και αποδίδονταν τιμές στους νεκρούς του. Η ιστορία των μαχών που έδινε και των νεκρών που έπεσαν υπερασπιζόμενοι την κοινότητα συμπυκνωνόταν σε ένα σύμβολο, τη σημαία.

Άρα, η σημαία, οι παρελάσεις, ο στρατός και μια κοινότητα ανθρώπων που ονομάστηκε έθνος είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Έχουν μια αλυσιδωτή συνοχή. Η αμφισβήτηση ενός κρίκου αποσυνθέτει την ενότητα. Το έθνος το κρατά σε συνοχή η παράδοσή του. Η αμφισβήτηση της παράδοσης δεν σημαίνει τίποτε άλλο παρά την αμφισβήτηση της αναγκαιότητας του έθνους.

Είναι απολύτως σίγουρο πως όσα αναφέρονται παραπάνω αποτελούν κοινοτοπίες, ιδίως για τους ασχολούμενους με το είδος. Θα πρέπει, όμως, να καταδειχθεί πού οδηγούμαστε ως κοινωνικό σύνολο.

Η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός επελέγησαν από τους διαμορφωτές του παγκόσμιου συστήματος ως ένα πειραματικό οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό εργαστήριο. Το οικονομικό πείραμα το βιώνουμε με τραγικό τρόπο. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι τόσο σκληρά οικονομικά μέτρα όχι μόνο δεν χρειάζονταν, αλλά λειτουργούν αρνητικά στην επιτυχία του προβαλλόμενου ισχυρισμού των δανειστών ότι θέλουν να πάρουν τα χρήματα που μας δάνεισαν πίσω.

Το κοινωνικό, επίσης. Μελετάται πόσο αντέχει και τι επιπτώσεις έχει σε μια κοινωνία η εφαρμογή μια ακραίας οικονομικής πολιτικής. Πώς αντιδρά ένας λαός που, υποτίθεται, ήταν ατίθασος. Πώς μπορεί να ελεγχθεί; Με ποιες δυνάμεις;

Και, τέλος, πώς μπορεί να αποδομηθεί μια κοινωνία από τις παραδοσιακές σταθερές που την κρατούσαν σε συνοχή. Η ελληνική κοινωνία, υποτίθεται, πως είχε μια εμμονή με την παράδοσή της. Άρα, ήταν κατάλληλη να υποστεί το πείραμα της αποδόμησης. Αποτελούσε, άλλωστε, και τον πυρήνα ενός δυτικού μεν, αλλά διαφορετικού τρόπου ζωής. Αυτό που οι ασχολούμενοι με το θέμα καλούν συνεύρεση του αρχαίου ελληνισμού με την ορθοδοξία.

Όλα αυτά ετέθησαν στο στόχαστρο.

Στην αρχή εφαρμόστηκαν τα οικονομικά μέτρα που οδήγησαν σε εξαθλίωση την ελληνική κοινωνία. Στη συνέχεια, μελετήθηκαν οι κοινωνικές αντιδράσεις, και, προφανώς, διαπιστώθηκε πως η αναπαραγωγή ενός φαντασιακού ιδεολογήματος, όπως η αναζήτηση της χαμένης νίκης (Εμφύλιος), και η αναπαραγωγή των ιδεολογημάτων του διαμορφώνουν ένα μίγμα ικανό να αναπαράγει τις νέες αντιλήψεις της ιθύνουσας πολιτικής τάξης με αριστερό πρόσημο (νομενκλατούρας). Και αφού διαπιστώθηκαν όλα αυτά, αφού η κοινωνία έπεσε σε βαθιά χειμερία νάρκη, εφαρμόζεται το τρίτο στάδιο. Η επικράτηση των νέων ιδεολογημάτων που θα αποσυνθέσουν ό,τι την κρατά σε συνοχή. Ιστορία, παράδοση, θρησκευτικό δόγμα, σύμβολα όπως η σημαία.

Είναι σχεδόν σίγουρο πως αφού εμπεδωθεί η αποδόμηση αυτή στην ελληνική κοινωνία λογικά θα πρέπει να τεθεί ζήτημα ύπαρξης στρατού. Ο μόνος λόγος για τον οποίο θα τον διατηρήσουν είναι διότι οι διεθνείς ισχυρές δυνάμεις τον χρειάζονται. Όχι μόνο τον ελληνικό, αλλά όλους τους κατά τόπους στρατούς.

Προς τι, όμως, όλα αυτά; Η επίθεση στην παράδοση και τους θεσμούς που συγκροτούν την έννοια του έθνους αμφισβητεί την ύπαρξη αυτού του έθνους. Άρα και την χωρική του υπόσταση. Διότι χώρα σήμερα είναι ο τόπος που ζει ένα έθνος. Όταν δεν υπάρχει το έθνος, τι θα υπερασπίζεται ο στρατός;

Η επίθεση δεν γίνεται μόνο κατά της Ελλάδας. Άλλες εθνότητες την υπέστησαν με οδυνηρότερο τρόπο. Ακόμη και η γειτονική Τουρκία. Η Ελλάδα την υφίσταται εν είδει σύγχρονου πραξικοπήματος. Με τη βούληση του λαού της και την επιλογή κυβερνήσεων που εφαρμόζουν αναγκαστικά ένα πρόγραμμα που σχεδιάζεται αλλού. Αυτό σημαίνει πως δεν έχουν ευθύνες οι κυβερνήσεις; Αντιθέτως. Οι ευθύνες τους είναι τεράστιες και, αν κάποτε αποκατασταθούν η λαϊκή κυριαρχία και η δημοκρατία, θα πρέπει να δώσουν λόγο.

Μετά τη χρεοκοπία του πολιτικού συστήματος της μεταπολίτευσης η ελληνική κοινωνία φαίνεται να μην έχει τις δυνάμεις που θα την οδηγήσουν συντεταγμένα στη νέα παγκόσμια τάξη που διαμορφώνεται. Είναι διεθνές έρμαιο. Μια κοινωνία που αποδείχθηκε τελικά πολιτικά υπανάπτυκτη, χωρίς αστική τάξη, χωρίς πνευματική ηγεσία, χωρίς σοβαρούς θεσμούς που θα διαμορφώσουν τη συνείδηση της κοινής γνώμης μοιάζει σαν ένα σαπιοκάραβο πεταμένο στη φουρτούνα.

Ένας (πολιτικά) ελάχιστος νεαρός με μια ομάδα που το μόνο που τη διακατέχει είναι το πάθος της για την κατοχή και τη νομή της εξουσίας έχουν αναλάβει την ηγεσία και την πορεία του σκάφους. Το τραγικό είναι πως δεν υπάρχει και σοβαρή εναλλακτική λύση.

Το επίσης τραγικό ότι δεν έχουν κανέναν δισταγμό να εφαρμόσουν οι κυβερνώντες σήμερα τη χώρα όσα τους υπαγορεύονται, και υποτίθεται ιδεολογικά έπρεπε να διαφωνούν. Και εξιλεώνονται στο ιδεολογικό τους ακροατήριο επιτιθέμενοι με μανία σε όσα από παράδοση θεωρούν πρόβλημα για την πολιτική και ιδεολογική τους αντίληψη.

Για την Αριστερά, και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι Αριστερά, εν αρχή ην η μαρξιστική ανάλυση περί υπεραξίας. Την οποία καρπώνεται ο κάτοχος των μέσων παραγωγής. Άρα σε ένα αριστερό καθεστώς τα μέσα παραγωγής θα πρέπει να κοινωνικοποιηθούν. Ασχέτως αν επικράτησε η κρατικοποίηση της κοινωνικοποίησης. Η κοινωνικοποίηση (κρατικοποίηση) των μέσων παραγωγής είναι το πρώτιστο διότι το «σε τελευταία ανάλυση καθοριστικό στοιχείο είναι η οικονομία».

Για την επιτυχία του στόχου έπρεπε να καλλιεργηθεί ένα μίσος κατά των κατόχων των μέσων παραγωγής. Καλλιεργήθηκε με επιτυχία. Είναι εκπληκτική η μανία με την οποία καταφέρονται κατά των ιδιοκτητών των μέσων παραγωγής. Των αποκαλούμενων καπιταλιστών. Όλο αυτό, όμως, το θεωρητικό αφήγημα κάπου έπρεπε να στηριχτεί. Καλλιεργήθηκε η ιδέα του εποικοδομήματος. Το εποικοδόμημα επιχειρεί να εγγυηθεί την ύπαρξη και την καλή λειτουργία, να κρατήσει γερά τα θεμέλια της κοινωνικοποιημένης (κρατικοποιημένης) οικονομίας.

Στο εποικοδόμημα υπάγεται και η προπαγάνδα. Γι’ αυτό τις τελευταίες ημέρες οι επιφορτισμένοι με την ιδεολογική προπαγάνδα φορείς στην Ελλάδα έχουν διακτινωθεί να υποστηρίξουν με διάφορα σαθρά επιχειρήματα την οικογενειοκρατία. Αυτοί που μέχρι χθες κατήγγειλαν, και ήρθαν να καταργήσουν, το πελατειακό κράτος.

Αυτό είναι με λίγα και απλά λόγια το αριστερό αφήγημα. Αυτός είναι και ο μπούσουλας για την αποτίμησή του ως αριστερού.

Στην κοινωνικοποίηση ή κρατικοποίηση της οικονομίας η ελληνική αριστερή κυβέρνηση κάνει ό,τι μπορεί. Ό,τι μπορεί να κρατικοποιήσει, το κρατικοποιεί. Δεν μπορεί εν μια νυκτί να αλλάξει όλη την οικονομική δομή. Το επιχειρεί σιγά σιγά ευελπιστώντας πως θα της δοθεί χρόνος να υλοποιήσει το σχέδιό της. (Βιαστικά πήγε να το κάνει ο Λαφαζάνης και βρέθηκε εκτός).

Σε ό,τι αφορά το εποικοδόμημα, όλα όσα εφαρμόζει, από την αποδόμηση της ιστορίας μέχρι τη σημαία, τις παρελάσεις τη θρησκεία κτλ. είναι συνεπή με τις διαχρονικές αριστερές διακηρύξεις. Σε μεγάλο μέρος του εποικοδομήματος συμφωνεί και ένα σημαντικό τμήμα της νεοφιλελεύθερης Δεξιάς. Δεν είναι παράξενο.

Βρισκόμαστε σε μια μεταβατική φάση και στη φάση αυτή προσδιορίζονται τα στοιχεία που θα συγκροτήσουν τη νέα μορφή της παγκόσμιας κοινωνίας. Και όπως στη νεωτερικότητα Αριστερά και Δεξιά συγκρότησαν τις δύο εναλλακτικής όψεις, έτσι και τώρα. Αναζητούνται, και εντοπίζονται σιγά-σιγά, τα νέα στοιχεία της φάσης που περνάμε, και Δεξιά και Αριστερά θα συνυπάρξουν ως εναλλακτικές λύσεις.

Για ποιον, όμως; Φοβάμαι, όχι για τις κοινωνίες. Και, φυσικά, ούτε για την ελληνική.

anixneuseis.gr

8 σχόλια:

  1. Για το ελληνικό θαύμα προαπαιτείται νεκρανάσταση(η Πεντηκοστή συνέβη άπαξ και οι Απόστολοι ήταν δώδεκα τον αριθμόν).Οι θεοφώτιστοι,θεόσταλτοι,θεόπεμπτοι Μεσσίες(μετά Χριστόν προφήτες ασφαλώς)δε 'μπορεί να έχουν λόγο ικανό να θρέψη το λαό.Να γεννηθή κάτι υψηλό που θα ενώνη και να μη χαθούμε 'σ'έν'ατελείωτο ΓΑΙΑ ΠΥΡΙ ΜΙΧΘΗΤΩ ή κατακλέπτοντας την κατσίκα(αιγοπροβατίς)του γείτονος(έθνους πάντοτε).Υ.γ.Φαίνεται πως ο φίλος σου 'βρήκε αποκούμπι 'στη Στοά του Σόλωνος νομοθέτου πάσης Αττικο-Βοιωτίας και λοιπής περαχώρας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η επίθεση του ΣΥΡΙΖΑ στην παράδοση δεν ειναι σημαντική,Ειναι επίθεση λεκτική και μόνον και φυσικά πρέπει να απαντάται ακομα και οταν γινεται για μικροπολιτικούς λόγους .Οχι γιατι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εχει ως ατζέντα την λεγόμενη laicite δηλαδή το λαικο κράτος χωρίς θρησκεία και με μεταμοντέρνες αναφορές αλλά γιατι δεν γνωρίζουν να το επιβάλλουν και δεν θα προσπαθήσουν.Εκτος αν τους το επιβάλλουν οι Ευρωπαίοι οι οποίοι το εχουν χρονια στην ατζέντα τους ! Περα απο λεκτικά ,νομοθετικά μια χαρά στηρίζει τις παραδόσεις.
    Οι διάφορες γελοίες δηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρομαι στις δηλώσεις του Βούτση ειναι της πλάκας και απευθύνονται σε ακροατήριο κατω του 4% .Εγιναν για να ξεχαστούν αλλά θέματα.Ηλ.πληστηριασμοι ,μειώσεις συντάξεων και λοιπά.
    Για το ποσο αριστεροί ειναι δυο πράγματα αρκούν,Πρώτον η αναφορά μεγάλου Έλληνος εκδότη οτι δεν γνωρίζε υψηλόβαθμο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ σχεδόν καθόλου Μαρξ σε συζήτηση που είχε μαζι του και δεύτερον τα εύσημα που απολαμβάνουν απο όλες τις αρχικαπιταλιστικες οργανώσεις της Γης για το ποσο καλα παει η οικονομία σε καπιταλιστικούς αριθμούς .
    Η ελληνική κοινωνία και αστική τάξη δεν πρέπει να φοβάται το ΣΥΡΙΖΑ αλλά το μνημόνιο.Αυτος ειναι ο πιο επικίνδυνος οδοστρωτήρας που μπορεί να διαλύσει παραδόσεις και να θέσει σε κίνδυνο τον τρόπο ζωής μας.Αλλωστε το ίδιο το μνημόνιο οσο και να θέλουν κάποιοι να το παρουσιάσουν ως νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις ειναι στη φύση του άκρως κομμουνιστικό και τιμωρητικό για τον ελληνικό λαό προς παραδειγματισμό άλλων λαών !
    ΥΓ : Εξακολουθώ να πιστεύω οτι το θεμα της σημαίας στις παρελάσεις ορθώς αντιμετωπίζεται απο το ΣΥΡΙΖΑ και θα πρέπει να επεκταθεί η νομοθέτηση σε όλες τις βαθμίδες ! Φυσικά οι δηλώσεις Βούτση με βρίσκουν αντίθετο οπως και καθε προσπάθεια χωρισμού εκκλησίας κράτους σε ενα κατεχόμενο κράτος διότι τις θεωρώ άκρως προδοτικές εν τω βαθει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αν και ξεκινας αντιμετωπιζοντας σωστα τα περισσοτερα υποτιμας τον κινδυνο.Τωρα δε για τα περι σημαιας εισαι παντελως λαθος.Δεν ειναι η ουσια το αν θα μνπορει να τη σηκωσει οπιοσδηποτε αλλα το οτι βρισκεις ακομη ενα τροπο για να πολεμησεις την αριστεια,να περασεις μια νοοτροπια δημοσιου υπαλληλου σοβιετιας απ το δημοτικο.Ολοι ισοι και ομοιοι ανεξαρτητως κοπου και δουλειας.Τωρα το αν καποιοι συριζαιοι γνωριζουν μαρξ δεν ειναι ειδηση ουτε και απαραιτητο.Δε γνωριζουν απλα μαθηματικα και εχουν μηδενικη ικανοτητα επιλυσης απλων προβληματων κ αντιληψης της πραγματικοτητας,αυτο ειναι το θεμα.Σαπιοι βαθια και απατεωνες εκ πεποιθησεως

      Διαγραφή
  3. "Αυτό σημαίνει πως δεν έχουν ευθύνες οι κυβερνήσεις; Αντιθέτως. Οι ευθύνες τους είναι τεράστιες και, αν κάποτε αποκατασταθούν η λαϊκή κυριαρχία και η δημοκρατία, θα πρέπει να δώσουν λόγο": νομίζω ότι θα βοηθούσε εάν σκεφτούμε ότι de facto κυβέρνηση ουσιαστική βρίσκεται στις Βρυξέλλες • την εδώ κυβέρνηση θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσουμε "τοπική αυτοδιοίκηση" ως προς τους πραγματικούς βαθμούς ελευθερίας να προστατέψει την κοινωνία που την ψηφίζει. Όπως η τοπική αυτοδιοίκηση εξαρτάται από την κεντρική εθνική κυβέρνηση για να χρηματοδοτεί τις ανάγκες της. Για να γίνει αυτό κατανοητό θα πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων όλων των ελληνικών κυβερνήσεων από το 2012 και έπειτα. Συνοπτικά :κατάφεραν πολύ πενιχρά αποτελέσματα ως προς την προστασία της κοινωνίας ΣΎΜΦΩΝΑ με το δικό τους σχεδιασμό. Διότι όπως κατανοώ υπάρχει και άλλος σχεδιασμός από την κυβέρνηση των Βρυξελλών.
    Απόδειξη είναι η επίσημη ανακοίνωση της κομισιόν αναφορικά με την ιδιοποίηση του προγράμματος & τις υπό εξέταση κατηγορίες προς το πρόσωπο του κ. Γεωργίου.
    Τέλος, τα όρια αντίδρασης της εθνικής κυβέρνησης τα διαζωγράφισε ο διπλωμάτης Πάνος Καρβούνης (επικεφαλής της Ευρωπαϊκής επιτροπής) σε πρόσφατη συνέντευξή του όπου αποκάλυψε ότι η ΕΕ ετοίμαζε ειδική διπλή σύνοδο ώστε να βγει η Χώρα από την ΕΕ & την ευρωζώνη (γεωπολιτικά αποτελέσματα). Εν συνεχεία η ακαριαία αντίδραση του ΠτΔ με άμεση σύγκληση σμβουλίου πολιτικών αρχηγών αποτείχισε το ενδεχόμενο η Ελλάδα να γυρίσει 100 χρόνια πίσω (όχι μόνο από ΕΕ αλλά σύμφωνα με επίσημη δημοσίευση η γερμανίδα ΥΕΘΑ πρότεινε στον Έλληνα ΥΕΘΑ την αποχώρησή μας από το ΝΑΤΟ). Συνεπώς, θα είχαμε να διαχειριστούμε ως κράτος όχι μόνον τη φτώχια μας (που αυτό μπορείς να το ανταπεξέλθεις) αλλά και όλα τα ζητήματα που είχαν να διαχειριστούν οι ελληνικές κυβερνήσεις στην περίοδο του Α' παγκοσμίου πολέμου (βλ. εθνικός διχασμός), στην περίοδο του Β'παγκοσμίου πολέμου (ομόνοια στο λαό λόγω ενιαίας και αναμφισβήτητης (από αντιπολίτευση) απόφασης πολέμου μέχρι εσχάτων και φυσικά της μόνιμης απαίτησης αντιμετώπισης της αναθεωρητικής πολιτικής της γείτονος σε Αιγαίο, Κύπρο, Θράκη.
    Κάπως έτσι κατανοώ την κατάσταση. Φυσικά μπορεί να κάνω λάθος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ειμαι σιγουρος οτι ο βουτσης σκοπιμα εξεφρασε τις χυδαιες σκεψεις τους δημοσια, για να στειλει ενα μηνυμα συσπειρωσης στους σκληρους οπαδους του καθεστωτος ΣΥΡΙΖΑ,οι οποιοι δεν πρεπει να ειναι περισσοτεροι απο το 2-3 % του εκλογικου σωματος.Ισως να χρειαζονται ενα μηνυμα συσπειρωσης για να τονωσουν την πιστη τους στους εθελοδουλους και για να νιωσουν οτι το καθεστως Τσιπρα θα συνεχεισει την εθνοαποδομηση χωρις ολιγωρια.Οι εκλογες θα ερθουν αργα η γρηγορα και ολοι αυτοι οι περιθωριακοι τυποι ξερουν οτι θα χασουν την εξουσια και την ελπιδα να την αποκτησουν παλι.

    Ανεξαρτητα ομως απο την σκοπιμοτητα του βουτση να συσπειρωσει τους οπαδους του, ο τραμπουκισμος του,η υποκρισια, η ελλειψη πνευματικης καλλιεργειας και σεβασμου στο εθνος μας ειναι απαραδεκτη.Επειδη πιστευω οτι ολα τα παραπανω ειναι κοινα χαρακτηριστικα των καθεστωτικων συριζαιων ανησυχω γιατι οι ζημιες που εχουν κανει στην ψυχολογια του λαου, την απωλεια εμπιστοσυνης στο πολιτικο συστημα,την αμυνα κλπ. ειναι μεγαλες και ειναι πολυ δυσκολο να επουλωθουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @ Δημητρης.
      Δεν χρειαζοτανε να εκφρασει δημοσιως τις αποψεις του ο βουτσης για λογους συσπειρωσης αφου αυτη υφισταται στα κομματικα οργανα καθημερινως.
      Ο λογος για εμενα ειναι η μετρηση των αντιδρασεων εκτος του 4% που δεν ειναι οι οργανομενοι ψηφοφοροι του ΣΥΡΙΖΑ.

      Διαγραφή
  5. Ουδείς τέλειος.Οι αναμάρτητοι μένουν 'στο περιθώριο(του κάστρου-αυτοεγκλωβισμού των).'Μπορούμε να αντλήσουμε πολλά από την κοινή πείρα,αρκεί να υπάρξη συσπείρωση,ενιαία γραμμή,ουσιαστική κατεύθυνση.Κατοικούμ'επιβιώνοντας ακόμα με το μύθο του Σισύφου και πορευόμεθα ολομέτωποι με Σειρήνες και Δανα'ί'δες.Έχουμ'εμποτισθή με στεγανά που πρέπει κάποτε να σπάσουν για να 'δούμε φως 'στην άκρη του τούνελ(που λέγεται πλέον Ευρώπη..).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Επί χιλιετηρίδες,οι Έλληνες υπήρξαν πράγματι αναρχικός,ατίθασος λαός.Τώρα,όμως,που η αναρχί'απέτυχε να κατακτήση τον κόσμο,επεκράτησεν ανερμήνευτος σύγχυσι γλωσσών(μιας Βαβέλ κατά κυριολεξίαν)ενώπιον των Κρεμαστών Κήπων της Πόρνης Βαβυλώνος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.